Naam: Gerda Allersma-Davids

 

Dank en groet

ZUIDHORN

Als lezers van de website,
wil ik u danken voor de
aandacht die ik kreeg, want
ik neem nu afscheid.

De afgelopen tijd,
mocht ik mijn dichtkunst met
u delen en laten zien,
heb ik hiervan zeker geen spijt.

Het stokje geef ik door
bewijs hem of haar een dienst,
door ook hen te geven
een luisterend oor.

De makers ook gegroet,
dank voor het vertrouwen,
wie weet misschien dat ik jullie
hier of daar nog eens ontmoet.

Dank en groet aan alle lezers en
de makers van de website:
dichtjournaal.nl

De tijd

ZUIDHORN

De tijd schrijdt voort,
in Amerika golft het Obama,
in België gebeurt een drama,
wat aller harten doorboord.

In de Gaza veel bommen,
jongeren zien geen toekomst meer,
harten van mensen doen zeer,
omdat vele levens verstommen.

De techniek staat voor niets,
gaat van iPhone naar steeds sneller internet,
maar maakt het wat uit, what’s next,
als je je kind verliest?

De tijd schrijdt voort,
de wereld een drama?
Werkt de ‘change’ van Obama?
Nee……………
Wel het luisteren naar Gods Woord.


Ganzen

SCHARMER

Het landschap bij
Scharmer kleurt donker,
niet door regenwolken
maar een ontelbare ganzen rij.

Het gras is lang en mals,
de ganzen strijken neer,
vliegen weg zodra iemand komt
met de gratie van de weense wals.

De boer vindt
het nu een mooi gezicht,
wel hoopt hij dat ze weg
zijn als het voorjaar begint.


Schaatskoorts

ZUIDHORN

Het water is gestold,
menigeen begint te hopen,
is naar de winkel gehold
om schaatsen te slijpen of te kopen.

In de lucht vertrekkende ganzen,
ijsbloemen versieren de ramen.
In de nevel is het riet aan het dansen,
besturen van ijsclubs komen samen.

IJsbanen en buitenwater zijn bevroren,
toertochten en wedstrijden in het verschiet,
De schaatskoorts is geboren.
Maar zie ook welk moois
Gods schepping ons biedt.

 

Oudjes

ZUIDHORN

Onze vorstin
sprak een verstandig woord
tijdens haar kerstrede.
Menigeen heeft het gehoord.

Oudere mensen,
ze zijn een verrijking,
niet alleen maar een geldprobleem,
alsof ze zijn een levenloos ding.

Ze hebben levenservaring,
kunnen in de avond van hun leven,
jongeren wijsheid doorgeven en
zijn zo nog velen tot een zegen.

 

Voedselbank

 

ZUIDHORN

Door teveel geloof in de
vooruitgang, die als een
machine draaiende is,
richt meer armoede aan
dan menigeen denkt,
werkelijk het is niet mis.

Door burgerlijke barmhartigheid,
is de voedselbank een pleister
middenin de chaos van individualisme.
Voor de aller armste
geworden een afhankelijkheid.

Het is onze maatschappij
die maakt dat de voedselbank,
een onmisbaar element is geworden.
Extra geld via de tv komt binnen,
niet direct ten goede van de arme
wel aan de organisatie, zij is blij.

 

Troostbrenger

 

ZUIDHORN

Er zijn nog een paar dagen te gaan,
de reclames schreeuwen het ons toe.
Kom, koop een lot met een hoofdprijs
van wel vijfentwintig miljoen,
laat deze kans toch niet onbenut gaan.

De één biedt op tegen de ander.
Er is een auto te verloten en nog meer.
De menselijke fantasie slaat op hol,
de makers van deze campagnes
zijn slim en erg schrander.

Menigeen trapt erin,
even de economische sores vergeten.
Als warme broodjes gaan de loten
over de toonbank, maar bedenk wel
de loterijen hebben het gewin.

De kijkers worden gelokt,
met beelden dat menig hart ineen
doet krimpen, toch wordt het
grootste gedeelte van dat geld
door de rompslomp erom heen opgeslokt.

Heeft men dan verloren, geen gewin
dan zijn de pijnlijke beelden zo
weer vergeten, denkt men alleen
aan eigen ‘verlies’ en vraagt zich dan pas af,
hebben de projecten nog wel zin?

Loterijen,
troostbrengers?
Wat men ook bedenkt en verzint:

Bezint eer ge begint!

Afscheid van de gloeilamp

ZUIDHORN

In de afgelopen jaren
zijn er nogal wat regels gemaakt,
zodat ons milieu verbetert en
de uitstoot van CO2 wordt gestaakt.

De gloeilamp verbruikt teveel energie,
is daarom onder de maat.
Woorden door de minister gezegd,
waar hij dan garant voor staat.

De regels van de E.U.
in Brussel genomen,
moeten worden nageleefd,
en zo is het ervan gekomen.

Dat wij afscheid van
de gloeilamp moeten nemen.
In 2012 moet onze oude vertrouwde
lichtbron uit de schappen zijn verdwenen

De koningin en een ziekenhuis

GRONINGEN

De koningin kwam naar het noorden,
opende het nieuwe ziekenhuis
en zoals we het hoorden,
nee, ze deed het niet per abuis,
gaf ze de gong een ferme slag
omdat iedereen het horen mag.

Allerlei prominente gasten zijn aanwezig
want op de één of andere manier
houden ze zich allemaal met zieke mensen bezig.
Iemand verteld kort en fier
over het koningshuis en het noordenland,
ze hebben namelijk een historische band.

De koningin wordt rondgeleid,
hoort ze het zingen van het Martinikoor
wat door de luidsprekers alom wordt verspreid.
Dan komt het dans en drumspektakel ten gehoor,
dansers onthullen de naam in de binnentuin,
ballonnen opgelaten, kortom: iedereen een dikke pluim.

De kinderafdeling wordt
zeker niet overgeslagen,
want naast alle zeker belangrijke bla, bla...
is onze koningin ook moeder en oma...

Kerst van een autistische jongen.

Net uit bad,
fris en fruitig zit je daar,
nagenietend van de
shampoogeur in je haar.

Voor je de kerstboom met
versiering in allerlei kleuren,
door jou heen en weer wiegen
ruik je de heerlijke dennengeuren.

Kerstmuziek met belletjes
op de achtergrond, wat
telkens opnieuw een
glimlach tovert om je mond.

Zo geniet jij van kerst
in je binnenin bestaan
en weet je niets van het
oude ware verhaal dat
Jozef en Maria naar
Bethlehem moesten gaan.

Door eenvoudigweg
naar jou te kijken,
word ik van binnen stil en blij
laat God alle zorgen even wijken.

Zo vertel jij een
geluidloos verhaal vanuit
jou binnenin bestaan.

Een verhaal om
stil van te worden.

Advent en/of lichtjesfeest
In deze dagen is het
lang donker,
dat kan somber stemmen.
Vraagt men af en toe vol
twijfel zich af:
zijn er nog lichtpuntjes te zien?

Jazeker,
lichtjes in de kerstboom,
langs de straten en
in de winkels,
versieringen in rood en groen.

Veel mensen die juist in deze
tijd veel aardiger zijn
tegen elkaar.
Het is een feest,
een echt waar lichtjesfeest,
dit te zien en te merken,
hoe verbondenheid
ontstaat in deze kersttijd.

Toch ga ik terug in tijd,
iets meer dan 2000 jaar,
naar een stal in Bethlehem.
Want daar wordt in
een hart vol duisternis
het Adventlicht ontstoken.

Epidemie van de Kredietcrisis

Er is nogal wat
gemopper in ons land.
De kredietcrisis
raakt niet alleen ons
maar heel de wereld
zo staat in de krant.

En zo gebeurt het,
bedrijven gaan dicht,
banen worden geschrapt,
mensen zonder werk.
Wereldwijde malaise wordt
in de media breeduit belicht.

Cholera-epidemie in Afrika,
een vrouw rouwt om haar kind.
Deze kleine foto is wat het meeste raakt,
bij haar geen besef van werkeloosheid
veel geld dat schijnbaar verdampt,
hoe erg ik dit voor betrokkenen ook vind.

Het contrast is groot en mijlendiep
zoals het staat in de krant,
grote letters en koppen over
economie en recessie.
Maar deze kleine, verdrietige foto met
de huilende vrouw en haar kind,
staat op mijn netvlies gebrand.

Bundel: De spirituele bundel ‘Stille Woorden’ van dichter Gerda Allersma-Davids gaat over haar strijd nadat ze haar vader verloor. De bundel onthult een zoektocht naar waar God voor haar staat en wie Allersma zelf mag zijn.

Klik hier om deze digibundel te bestellen!





Zie ook:
1. Advent en/of lichtjesfeest
2. Epidemie van de Kredietcrisis
3. Kerst van een autistische jongen
4. De koningin en een ziekenhuis
5. Afscheid van de gloeilamp
6. Troostbrenger
7. Oudjes
8. Voedselbank
9. Schaatskoorts
10. Ganzen
11. De tijd
12. Dank en groet



Dichters die ook in aanmerking willen komen voor de rubriek ‘gastdichter’ en hierbij hun bundel willen aanbieden, kunnen contact op nemen via het contactformulier.